اهميت و كاربرد ضمانت نامه بانكي

ضمانت نامه بانكي يكي از ابزارهاي متداول در قراردادهاي داخلي و بين المللي است. ضمانت نامه در واقع نوعي وثيقه شخصي[1]است كه براي تضمين و امنيت بخشيدن به تعهدات قراردادي صادر مي شود. اين گونه از وثايق هنگامي به كار مي آيند كه تعهدات مزبور اجرا نمي شوند يا به طور كامل و مطلوب تحقق نمي پذيرند.

ضمانت نامه بانكي در ميان عقود مرسوم، بيشتر به عقد ضمان شباهت دارد. با وجود اين، بايد دانست كه مقايسه اين دو و استفاده از راه حلها و قواعد ضمان در ضمانت نامه بانكي بطور كامل امكان پذير نيست و شباهت اين دو، همان گونه كه خواهيم ديد، بيشتر از جهت غايت است تا ساختار مادّي و ماهوي.

ضمانت نامه هاي بانكي برخاسته از عرف بازرگاني و بانكي هستند و قواعد مربوط به آنها را رويه قضايي از همين عرف استنباط و اعلام كرده است و قانون در اين زمينه نقش چندان مهمي ندارد.

ضمانت نامه بانكي كاربردهاي گوناگوني دارد: بطور مثال، هنگامي كه خريداري مي خواهد از طريق مناقصه كالايي را خريداري كند و بيم دارد كه برنده مناقصه پيشنهاد خود را ناديده گرفته و از قبول معامله خودداري ورزد، از او ضمانت نامه اجراي مناقصه[2] طلب مي كند تا بدين سان خسارت احتمالي عدم التزام به مناقصه را جبران سازد. يا فروشنده اي كه با خريدار خارجي طرف معامله است، مي تواند برقراردادهاي دراز مدت كه ثمن به اقساط پرداخت مي شود، از خريدار ضمانت نامه پرداخت ثمن مطالبه كند، يا كارفرمايي كه اجراي يك طرح عظيم صنعتي را به پيمانكار مي سپارد از او ضمانت نام حسن انجام كار[3] مي ستاند.

اين استفاده گسترده از ضمانت نامه هاي بانكي، جمع آوري و مطالعه قواعد حكم بر آن را الزام مي نمايد و اهتمام نگارنده در اين مقاله آن است كه با استفاده از تجارب ديگران باب تأمل در نظام حقوقي ضمانت نامه هاي بانكي را بگشايد(غمامی،1378).

[1] – Bank – Guarantee

[2] – Tender guarantee – bid bond

[3] – performance bond

لينک جزييات بيشتر و دانلود اين پايان نامه:

نقش ضمانت نامه های بانکی در تهیه منابع پولی و ارائه راهکارهایی برای افزایش آنها