اثرات سیاسی گردشگری

گردشگری با ايجاد شغل و درآمد باعث کاهش احتمال آشوب‌های سياسی در کشورها می شود. هچنين هر چه کشوری از ثبات و امنيت سياسی و صلح و آرامش بيشتری برخوردار باشد، بيشتر قادر خواهد بود تا توريسم خود را توسعه بخشد. برقراری ارتباط بين مليت‌های مختلف، به درک و تفاهم بيشتری درباره نظام‌های اعتقادی و ارزشی، نحوه زندگی و الگوهای رفتاری مردم مختلف در سطح جهان منتهی می شود. بسياری از صاحبنظران معتقدند که اين ارتباطات و آمد و شدها می تواند در کاهش تشنجات سياسی نيز مؤثر باشد و راهی برای صلح و دوستی و احترام متقابل بين جوامع به وجود آورد. در کشور‌های غربی، در موارد زيادی از توريسم برای تحقق اهداف سياسی استفاده شده است (رنجبران و زاهدی، 1379:44).

2-2-2-5 اثرات زیست محیطی گردشگری

طبيعت و جذابيت‌های مناطق طبيعی، همواره مورد توجه گردشگران بوده است. از پيامدهای مثبت توسعه جهانگردی می توان به افزايش گرايش‌های زيبايی شناختی و بهره مندی معنوی از شگفتی‌های طبيعت اشاره نمود. همچنين اختصاص بخشی از درآمد توريسم برای حفاظت مناطق طبيعی، از محاسن توسعه توريسم محسوب می شود. متأسفانه توسعه بی رويه و بی برنامه ی توريسم در بعضی نقاط جهان، خسارت‌های جبران ناپذيری به اين جاذبه‌های طبيعی وارد آورده است. شواهد نشان می دهد که در چند دهه اخير، منافع اقتصادی توريسم با خسارت‌های فراوان و گاهی برگشت ناپذير محيط زيست همراه بوده است. برای افزايش درآمدهای اقتصادی مجتمع‌های توريستی و تفرجگاه‌هايی ساخته شده است که اثرات نامطلوبی بر خاک، آب، گياهان و جانوران داشته است (Gunn & Var , 2002:77). کاهش اثرات منفی توريسم و گام برداشتن در راه توريسم پايدار، امروزه از مباحث بسيار مهمی است که مقاصد گردشگری جهان آن را در اولويت برنامه‌های خود قرار داده اند. حتی در بسياری از کشورهای توريست پذير با کنترل ورود گردشگر و برنامه ريزی بر اساس ظرفيت تحمل جاذبه‌های گردشگری، سعی دارند تا اثرات منفی زيست محيطی را به کمترين مقدار خود کاهش دهند.

 

2-2-3 گردشگری روستایی

از آن جا كه گردشگري روستايي مي تواند به مثابه فعاليت فراگير جهاني، و ديگري به عنوان تاكيد بر توسعه سياست‌هاي منطقه اي و محلي شناخته شود، بر اين اساس تعريفي عام و حاصل از اجماع حوزه انديشيدگي از گردشگري روستايي وجود ندارد. كنفرانس جهاني گردشگري روستايي گردشگري، (Rural Tourism Conference ,2006) گردشگری روستايي را شامل انواع گردشگري با برخورداري از تسهيلات و خدمات رفاهي در نواحي روستايي مي داند كه امكان بهره مندي از منابع طبيعي و جاذبه‌هاي طبيعت را همراه با شركت در زندگي روستايي (كار در مزرعه و كشاورزي) فراهم مي آورد.

گردشگري روستايي كليه فعاليت‌ها و خدماتي است كه توسط مردم، كشاورزان و دولتها براي تفريح و استراحت گردشگران و همچنين جذب گردشگران به نواحي روستايي ارائه مي شود و مي تواند شامل گردشگري كشاورزي، اُپرمن گردشگري، گردشگري مزرعه، گردشگري طبيعي و گردشگري فرهنگي و مانند آن باشد  و روستا را در ارتباط تنگاتنگ با گردشگري مزرعه و نهادينه كردن ارزش كشاورزي در جامعه روستايي مي داند كه البته مناطق تحت حفاظت مانند پارك‌هاي ملي و مناطق حفاظت شده را شامل نمي شود (Oppermann , 1996:38).

2-2-3-1 قلمرو گردشگری روستایی

بازدیدکنندگان از حومه شهر در فعالیت‌های متعدد و متفاوتی شرکت می کنند. تعدادی از این فعالیت‌ها مانند پیاده روی یا ارابه سواری در روزهاي تعطيل است، كه شكل‌هاي آشکاری از گردشگري است. این درحالی است که اشتغالات دیگر معمولاً تفریح یا ورزش فرض می شوند. برای مثال، سرگرمی‌هایی چون کوهنوردی، بازدید از غارها، تماشای مسابقات ورزشی در حومه شهر، یا حتی رفتن به یک مکان عمومی یا رستوران، ممکن است جزو تفريح يا ورزش محسوب شود. در همان حال، هر گونه گردشگري که در نواحی روستایی جریان داشته باشد، گردشگري روستایی نیست؛ بعضی از فعالیت‌های گردشگري مانند ایجاد پارک‌ها یا شهرهای بازی با گردشگري روستایی رابطه اندکی دارند یا اینکه با محیط روستایی تفاوتی آشکار دارند. بنابراین، می توان گفت که قلمرو گردشگري روستایی، یا دامنه فعالیت‌ها یا شكل‌هاي جهانگردی که می تواند شامل گردشگري روستایی باشد، تا اندازه ای محدود است. دامنه آن با عواملی از قبیل مدت اقامت، مدت سفر، نوع فعالیت، نوع و اندازه تسهیلات یا جاذبه‌های مكاني و برداشت فرد از جهانگردي و روستا، محدود می شود. با وجود این، اگر تعریف گردشگري به طور کلی در مورد مقوله خاصی چون حومه شهر به کار برده شود، قلمرو گردشگري روستایی بسیار گسترده تر می شود.

:لینک جزییات بیشتر و دانلود این پایان نامه

بررسی و تحلیل تأثیر احداث اقامتگاه­های بوم­گردی بر روی معیشت جامعه محلی، مطالعه موردی، روستای افراچال ساری